Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Pytania

1. Co konkretnie i w jakim terminie zmieni się w życiu przeciętnego mieszkańca obszaru wykluczonego transportowo po wejściu tej ustawy w życie?

2. Czy cztery pary połączeń w dni robocze i dwie pary w dni wolne mają być realnym standardem mobilności czy jedynie minimum, które będzie można formalnie spełnić kursami o godzinach nieprzydatnych mieszkańcom?

3. Jaką rzeczywistą ofertę otrzyma mieszkaniec wsi, która nie jest siedzibą gminy, zwłaszcza gdy jego dom znajduje się kilka kilometrów od wskazanego punktu rozpoczęcia przejazdu?

4. Dlaczego w przejazdach na żądanie nie mają obowiązywać ustawowe ulgi przysługujące w publicznym transporcie zbiorowym i czy nie oznacza to, że za brak regularnego autobusu więcej zapłacą właśnie osoby najbardziej zależne od transportu publicznego?

5. Jak przejazd na żądanie będzie dostępny dla osoby starszej, osoby z niepełnosprawnością albo mieszkańca, który nie korzysta z Internetu i nie może przewidzieć potrzeby podróży z jednodniowym wyprzedzeniem?

6. Kto poniesie odpowiedzialność, jeżeli minimalne usługi zostaną zapisane w planie i schemacie sieci, ale autobus nie zostanie uruchomiony, będzie regularnie odwoływany albo jego rozkład nie pozwoli mieszkańcom faktycznie korzystać z połączenia?