Wystąpienie: Paweł Jabłoński

Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Panie Premierze! Są takie momenty w naszej historii, kiedy wszyscy niezależnie od tego, po której stronie tej sali siedzimy czy jakie mamy poglądy, odczuwamy dumę z naszego kraju. W naszej najnowszej historii to jest z pewnością 12 sierpnia 2008 r., kiedy prezydent Lech Kaczyński na czele sojuszu naszych partnerów z regionu w oblężonym Tbilisi jednoznacznie przeciwstawił się atakowi rosyjskiemu i przepowiedział to, co się stanie za kilka lat. Z takiej już najnowszej historii to jest na pewno 15 marca 2022 r., kiedy pan, panie premierze, razem z premierem Kaczyńskim, z premierem Janszą, z premierem Fialą jako pierwsi przywódcy pojechaliście do oblężonego Kijowa. Jest też inny dzień, może trochę mniej pamiętany, ja go pamiętam bardzo dobrze, 26 lutego. W Berlinie 2 dni po ataku rosyjskim, kiedy Niemcy chciały wysyłać przeciwko rosyjskiej agresji 5 tys. hełmów, pan, panie premierze, miał odwagę powiedzieć kanclerzowi Niemiec prosto w twarz, że to jest jakiś żart. Przez kolejne (Dzwonek) miesiące Polska konsekwentnie, asertywnie zmieniała tę fatalną politykę niemiecką. Pytanie, które chciałem zadać państwu na tej sali, także tym nieobecnym: Czy chcecie Polski dumnej, czy takiej, która nie jest w stanie osiągać swoich celów w Europie? Jak będziecie głosowali? (Oklaski)